Nudge

De kunst van de keuzearchitectuur

In 2008 verscheen het boek Nudge, geschreven door Richard Thaler en Cass Sunstein. Richard Thaler kreeg in 2017 de Nobelprijs voor de economie en beiden waren adviseur voor de Amerikaans president Obama.

Nudge is een Engels woord en betekent zoveel als ‘een duwtje in de goede richting’. Thaler en Sunstein beschrijven in het boek hoe je mensen met kleine duwtjes en zonder enige dwang kan helpen om net wat vaker een betere keuze te maken. Volgens hen ligt hier ook een taak voor de overheid. Dit laatste wordt al snel gezien als betuttelend of ongewenste bemoeienis. Zij betogen echter dat de overheid er niet aan ontkomt om keuzes te moeten maken. Geen keuze maken, is namelijk ook een keuze. En dan zou je maar beter datgene kunnen doen waar mensen daadwerkelijk beter van worden. En dat alles in volledige vrijheid voor mensen om ervan af te wijken. Dit ontwerpen van de omstandigheden, door bijvoorbeeld de overheid waarin mensen hun besluiten nemen, noemen Thaler en Sunstein ‘keuzearchitectuur’.

Als voorbeeld hiervan, schrijven ze in de inleiding over Carolyn, die directeur is van de voedselvoorziening voor een scholengroep met honderdduizenden kinderen en daarmee medebepaald wat er gegeten wordt door hen. Alleen al door de manier waarop het eten in de schoolkantine wordt neergezet heeft invloed op wat de kinderen eten. Dus staan de zoete toetjes vooraan of achteraan, juist voor of achter het fruit? Of staan ze in een heel ander schap? Staat de patat op ooghoogte, of juist de groente? Al deze opties kunnen een positieve of negatieve invloed hebben op het maken van een gezonde keuze. Puur door het feit dat zij bepaalt hoe het aanbod wordt neergezet, waarna de kinderen een keuze maken, maakt Carolyn tot een keuzearchitect. Zonder dat zij de kinderen hiermee dwingt om het één of het ander te eten. Een ander voorbeeld van een keuzearchitect die ze in het boek noemen is Aad Kieboom, die de afbeeldingen van zwarte vliegen in de urinoirs op Schiphol ontwierp. Puur door deze afbeelding, richten de mannen die staan te plassen beter dan in de standaard-urinoirs. En, hoe grappig dit voorbeeld ook is, er is ook hier geen enkele sprake van dwang.

‘Het idee achter nudging is dat je vaker, zonder dwang en in volledige vrijheid, een wenselijke beslissing maakt’

Keuzearchitecten en keuzearchitectuur komen in veel verschillende gedaantes en beroepen voor. Je hebt er ook vaker mee te maken dan je je misschien realiseert. Zo is de arts die verschillende behandelopties ter beschikking heeft een keuzearchitect, maar ook de mensen die de standaardinstellingen in je telefoon bepalen. Zij hebben invloed op hoe jij je eigen keuze maakt. Dan hoop je uiteraard dat zij die invloed zullen aanwenden op een manier die positief is voor jou. Voor je gezondheid, je financiën of je gebruiksgemak.

Mensen nemen uit zichzelf niet altijd de beslissing die goed is voor hen. Het gezond verstand laat het op die momenten nog wel eens afweten. Dit kan komen door gemakzucht, of door het niet hebben van voldoende informatie. Die gemakzucht is ook weer goed te gebruiken, bijvoorbeeld bij goede standaardinstellingen, waarbij mensen niet de moeite nemen om die te veranderen. Het idee achter de nudge is dat mensen vaker de goede beslissing nemen. De beslissing die ze zouden nemen als ze goede informatie, kennis en zelfbeheersing hadden gehad. En dit alles met volledige vrijheid om ook een andere keuze te maken.

Nudge yourself

Het mooie is dat je ook jezelf kunt nudgen. Je kan bepaalde goede keuzes makkelijker voor jezelf maken. En minder wenselijke keuzes juist een stukje moeilijker. Zelf koken is al een goede stap in de wenselijke richting, maar het maakt natuurlijk ook wel een beetje uit waarmee jij jouw maaltijd samenstelt. Loop daarom naar je koelkast en je vriezer. Kijk eens heel goed naar wat er allemaal in te vinden is. Evalueer nu, welke van deze middelen er beter niet zouden kunnen staan. Eet deze dingen op of geef ze weg, maar koop ze in ieder geval voorlopig niet meer. Kan je van deze producten nu echt geen afstand doen, zet ze dan in ieder geval helemaal achterin, waar ze niet in het oog staan. Zet ervoor in de plaats, en in ieder geval vooraan, alle producten die je wel verstandig vindt om met regelmaat te eten.

En als je klaar bent met de koelkast en vriezer, doe dan hetzelfde met je voorraadkast…!

Heel kort samengevat komt deze oefening neer op ‘wat je niet in huis hebt, kan je ook niet opeten’. En ook hierbij geldt dat je natuurlijk helemaal vrij bent om dit wel of niet te doen.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Dit vind je misschien ook interessant

Het limbisch systeem

Een lobbyist voor meerdere partijen
Hoe word jij nou zo ver gebracht om iets te gaan doen? En wanneer doe je wat de hypothalamus wil en wanneer luister je juist naar de prefrontale cortex?
Lees verder

Samen meer succes

Waarom je omgeving jou misschien zou kunnen ondersteunen
In de oefening die bij deze post hoort vragen we om één of twee personen uit je omgeving te betrekken bij het behalen van jouw doel. Uit eerdere onderzoeken weten we dat zeker niet iedereen het prettig of aantrekkelijk vindt om gedachtes en gevoelens …
Lees verder
doe
mee

Vanaf 14 mei de Hamster-breinmethode:

Een nieuwe methode voor duurzaam gewichtsverlies!

Dit is het digitale ondersteuningsprogramma bij het boek
De Hamster in je Brein

Scroll naar top